mooie wolken en tubelight

3.8.08 | misc

Het is misschien beter om de schoorsteen van een vuilverbrandingsoven niet te zien als een schoorsteen waar vieze lucht uit komt maar als een object dat tot taak heeft wolken te maken. Alleen het negatieve zien is even onnatuurlijk als naaktmodel tekenen. Gisteren overviel me een moedeloosheid die een avondje surfen nauwelijks kon verklaren. Alsof de websites die ik had gebookmarked ineens van lood waren geworden. Niks fijn internet waar je met een netje doorheen holt om vlinders te vangen die je vervolgens bij het haardvuur bekijkt. Mijn computer was een vuilstort in het diepst van mijn gedachten, geen minimoma vol gepixelde kunst.

Damien Hirst in minimoma, Craig Robinson

‘Als je ouder wordt wil je zachter gaan zingen’ zegt Sinéad O’Connor, die lang geleden hard zong, soms zelfs schreeuwde. Dat vat ik op als een aansporing. Zachter bloggen, links als goudklompjes koesteren, en erop blijven klikken, oppoetsen, ook als er momenten zijn waarop het allemaal oud ijzer is. Dat betekent waarschijnlijk dat ik ouder word. ‘I don’t have two lives, I have one,’ zegt Annie Leibovitz over de relatie tussen haar werk en haar leven thuis. En hoewel mijn privéleven geen foto is, herken ik iets in wat ze zegt: het is wel vaak een blogposting. Gelukkig kun je die op onzichtbaar zetten. Wachten.