deep screen: art in digital culture

2.6.08 | misc

Uit tweehonderd inzendingen werden achttien kunstenaars geselecteerd voor Deep Screen, Art in Digital Culture. Het Stedelijk koopt hun werk mogelijk aan. Ik moest lachen om de blauwe schimmel van Luna Maurer. Bij binnenkomst kreeg je een velletje met vier stickers. Je kon de stickers op de vloer plakken om zo een ‘onvoorspelbare visuele schimmel in het gebouw te laten groeien.’ Er waren vier regels voor het plakken van de stickers:

1. alleen op de vloer
2. afstand tussen stickers maximaal één sticker
3. je mag niet op een nieuwe plek beginnen
4. alleen in de Deep Screen zalen

De schimmel zat op dag één al op de trap naar boven.

deze mannen niet

gabriel lester – choreography

Gabriel Lester filmde boomstammen, meertjes, bloemenweiden, bergtoppen, op zo’n manier dat ik ervan in de war raakte. Alsof je naar zo’n toeristisch webcamprogramma zit te kijken, waarin een wintersportgebied in beeld is en soms een paar skiërs voorbijkomen, en de camera langzaam van links naar rechts beweegt. Soms zwenkt de camera ook omhoog. Verder gebeurt niets. Dat, maar dan on speed, met een camera die haaks en hoekig alle kanten op beweegt, nerveus op zoek naar iets om te focussen. Ik kwam hier opgefokt uit.

Lost paradise van Meiya Lin, zoete kleuren, totale apathie. Zo traag bewegend zijn kiddie rides met opengesperde ogen creepy. Wil ik in mijn slaapkamer.

meiya lin, lost paradise